Wim, bedankt dat je mee hebt willen werken aan de laatste Op de bok van 2018!

Het roerige leven van Willem Berendsen:
Wim is geboren op 8 juli 1951. Zijn ouderlijk huis stond in Varsseveld, gemeente Wisch. Het was een kleine boerderij met wat koeien, varkens en een paar kippenhokken. Zijn vader werkte meer dan 40 jaar bij de Lundia. Lange dagen werden er gemaakt en in die tijd werd er ook nog op zaterdagmorgen gewerkt in de fabriek. Later werden dat 5 dagen van 9 uur. Wim heeft 1 broer en 2 zussen waarvan de jongste helaas al is overleden.

Na de lagere school in Varsseveld ging Wim naar de Ambachtsschool in Aalten afdeling hout. Deze doorliep hij goed waarna hij naar de streekschool in Doetinchem ging. Vervolgens ging hij aan het werk bij aannemer Klanderman in Varsseveld, 5 jaar als timmerman en 40 jaar als uitvoerder en hoofduitvoerder.
Hij ging in zijn jonge jaren ook rattenvangen bij de boeren, voor 5 gulden per hok. Door alle  uit- / vluchtgangen dicht te maken en in 1 gang carbid te leggen, gingen de ratten vanzelf dood. Er was een boer die dacht dit zelf te kunnen, deed ook carbid in de holen, beetje water erbij, even wachten en….aansteken!
Hij wist niet dat dat juist niet moest!!
Het gevolg was dat er geen raam en vloer meer in het kippenhok zat! Of de ratten ook weg waren is niet bekend.

Toen Wim 16 jaar was kocht hij z’n eerste paard van Johan Siebelink al voor dat het geboren was. Het veulen dat vervolgens ter wereld kwam, werd op stal gezet aan de Bokkelderweg. Deze locatie werd lastig toen hij in Aalten van school ging, maar er werd een stal gevonden in Varsseveld bij Derk Heusinkveld.
Wim reed haar onder het zadel en voor de kar. Na 5 jaar verkocht hij het paard via de Radstake Venderbosch in verband met de militaire dienst.

Rikie leerde hij kennen in 1968 in het jeugdgebouw achter de Westerkerk aan de Hogestraat in Aalten. Ze trouwden op 3 mei 1973, een datum die hij niet makkelijk vergeet, want Rikie is nl. jarig op deze dag. Ze gingen wonen aan de Hogestraat naast de modezaak van de dames Duthler, Rikie werkte daar ook. Samen kregen ze 2 kinderen, Mathijs – de hoefsmid –woont vlak bij hen en dochter Mirjam. Ze zijn de trotse opa en oma van 4 kleinkinderen.

In 1989 is Wim lid geworden van de Koetsiers en dus volgend jaar 30 jaar lid.

Marathonwagens waren erg duur, dus werd er een gemaakt van autoassen en ijzer van de sloop. Het was niet gemakkelijk om stalen wielen te maken, zelfs niet met hulp van 2 kennissen met een lasdiploma: er bleef een slag in zitten. Ten einde raad werd Jan de Ruiter gevraagd om te helpen. Jan was leraar metaal aan de Ambachtsschool geweest. Ook hij vond het geen makkie, maar het lukte. Toen konden er wedstrijden gereden worden. Met Mirjam en Henk Siebelink als groom.

De paarden stonden bij Arie te Linde. Harro was zijn beste paard en met Igor ernaast kon alles en dat deden ze dan ook, veel wedstrij-den en veel prijzen. Ook onder het zadel deden ze het goed, maar dat is niet Wim zijn passie, aangespannen rijden, dat is het!
Op een zaterdag bij Te Linde - Wim had Harro het tuig op gedaan – zei Arie: “eerst nog even koffie en dan aanspannen”. De schoonzoon van Arie had net een auto gekocht, van binnen en buiten prachtig gepoetst en zo bij het huis neergezet dat je vanuit de keuken goed kon zien hoe mooi hij was.
Totdat Harro met de achterbroek ergens aan bleef haken en zo schrok, dat hij los kwam en via de motorkap, dak en achterklep over de glimmende auto sprong…….  Harro schadevrij maar de auto total loss!!

In 1991 werd Wim voorzitter van onze vereniging – drie jaar lang – waarna Jan Korten hem als voorzitter opvolgde, maar Wim bleef nauw betrokken met het bestuur en richtte  de Marathoncommissie op waar hij voorzitter van was. Dit heeft hij meer dan 15 jaar gedaan en uitgebouwd tot een groot evenement in september bij de Slingeplas. Het was veel werk maar zo zegt Wim: “je kon daar gewel-dige hindernissen bouwen, samen met heel veel vrijwilligers natuurlijk. Dagen bouwen en dan een 2 daags evenement met meer dan 100 deelnemers! Onvoorstelbaar dat het er niet meer is….” Wim wordt er nog emotioneel van als hij er aan denkt……...
Maar de veldrit bij de familie Plaggenburg en het helpen met de organisatie hiervan geeft hem en de vrijwilligers een beetje voldoening!

Ook het keizerschieten met een gezellige middag en avond is sinds een aantal jaren bij Wim en Rikie op het terrein. Zeker dit jaar was het een geweldig mooi evenement, waarbij het 40-jarig bestaan van de Koetsiers werd gevierd. Wim heeft het programma samengesteld: het ophalen van de keizer, de optocht door Aalten en het keizerschieten. Door het warme weer ontstond er bijna een drank tekort. Het was een mooie dag! Ook de aankleding in en rondom de tent door Rikie en Gerrie was perfect!!

Om de paarden Harro en Igor in conditie te houden moest er veel gereden worden. Dit kostte ijzers: iedere 6 à 7 weken kwam Matti Heideman – hobbyhoefsmid – de paarden beslaan. Zo bracht de hobby van Matty geld op, maar Wim kostte het bakken met geld.
Onder andere om deze reden zijn Wim en Arie begonnen met ploegen, oogsten en andere landbouwwerkzaamheden: de ijzers sleten minder en de paarden bleven sterk.
Zo was eens bij het binnenhalen van gemaaide rogge een grote vracht op de bolderwagen geladen. Het touw werd erover gegooid – Arie op de wagen – en getrokken door Wim onder. Hierbij werd geschreeuwd: “hee hop” en het paard begreep dat hij aan moest lopen. Door veel geschreeuw ging het steeds sneller. Tot de vracht eraf viel en iedereen weer opnieuw kon beginnen!

Begin jaren ’90 waren er ook nog ploegwedstrijden georganiseerd door Jong Gelre.

Wim en Rikie gingen in 1994 wonen aan het Veentje. Er werden stallen gebouwd voor de paarden en schuren voor de werktuigen, een prachtige plek. Ze leerden Gerrit en Gerrie Luiten kennen via gezamenlijke vrienden. Gerrit was en is ook peerdegek en zo werden en zijn ze nog, een goed koppel. Alles deden en doen ze, zoals optochten, Bredevoort Schittert, Wolcorso, Oogsfeesten, Sinterklaas, openluchtspelen enz. Met de paarden van Wim of de Belgen van Gerrit. Ook de Boerendag van BoerenGoed in Winterswijk, Hessenrit of ’s nachts om vier uur aanspannen en 6 echtparen ophalen thuis in Harreveld en naar de school brengen waar de echtparen veel vrijwilligers werk hadden gedaan voor de nieuwe school. ’s Middags werden de vrijwilligers naar het terrein gebracht, waar ze als afsluiting een luchtballonvaart kregen aangeboden en zo waren ze dan een hele dag met de paarden op pad.

In 2004 is Wim zijn vader overleden, z’n moeder leeft nog, is 97 jaar oud en woont in de Bettekamp. Wim gaat er alle woensdagen op de fiets naartoe.

Inmiddels heeft Wim een nieuw stel paarden, Brend en Bico, die het nu goed doen. Maar bij het beleren was dat wel anders: zo reden ze in Bredevoort al eens een lichtmast plat…
Wim denkt al gauw dat je met de paarden de weg op kunt, ook al zijn ze er nog niet helemaal klaar voor. Zo ook 8 jaar geleden op de Schaarsheide: de paarden sloegen op hol waarmee de marathonwagen begon te slingeren. Op volle snelheid vloog Gerrit er af: de kop, de jas en de bokse kapot… De hond, die altijd mee ging, vloog door de berm over de sloot tegen 3 prikkeldraden aan en veerde weer terug over de sloot. Na circa 2 km kreeg Wim de paarden weer onder controle, reed vervolgens naar huis, zette Brend en Bico vast aan de ketting en ging met de auto Gerrit en de hond ophalen…
Van deze belevenis was zelfs Wim Berendsen onder de indruk: “ik hoppe zoiets neet meer met te maken”. Rikie zei: “Wim, den geet neet gewóón dood…”

In oktober 2018 ging hij voor het eerst met familieleden rijden, een mooi ritje op de zondagmorgen. Op een onbekend pad reed hij zich vast, hij kon niet terug of keren. Dus besloot hij maar steil naar beneden te rijden. De marathonwagen haakte achter een boom van 15 cm dik. De paarden bleven echter doortrekken totdat de wagen omviel met koetsier en passagiers. De paarden bleven stilstaan… De wagen werd vervolgens weer rechtgezet, iedereen stapte weer op en er werd weer verder gereden.

Brend en Bico hebben geleerd waar ze rekening mee moeten houden als Wim op de bok zit!

Ook rijden Wim en Gerrit voor Estinea en SPG Stichting Paardensport Gehandicapten bij Manege de Achterhoek. Bij de Radstake tijdens de wedstrijden eind september reden ze voor KiKa met kinderen in een grote wei. De kinderen mochten daar zelf de leidsels vasthouden en echt mennen. Mede hierdoor  was het voor Kanjers voor Kanjers een reden een groot geldbedrag over te maken aan de Stichting.
“Het is toch mooi da’j iets kunt doon veur de mensen en kinder dee ut slegter hebt etroffen in ‘t leven as wi-j“ aldus Wim.

Met deze gedachte in ons hoofd wenst het bestuur alle leden en bekenden een goede gezondheid, fijne kerstdagen, een goed uiteinde en veel menplezier in 2019.

P.S. Wilt u nog meer paardenverhalen horen, neem dan gerust contact op met Wim. Hij kan nog van alles vertellen, want hij is een echte paarden- en mensenmens.

Agenda

Dauwrit
do mei 30 @08:00 - 12:00PM
Keizer ophalen gevolgd door gezellige avond
za juni 15 @10:00 - 11:59PM
Midzomeravondrit
wo juni 19 @17:00 - 09:00PM
Rit
za juli 27 @10:00 - 05:00PM
afsluiting menlessen
za aug 31 @08:00 - 05:00PM
Middagrit
do sept 12 @13:00 - 05:00PM
Snertrit
vr dec 27 @12:00 - 02:00PM

Laatste nieuws